Αφιέρωμα για τον 1 χρόνο από την απώλεια του Δαυίδ Μαύρου*

Η είδηση του ξαφνικού θανάτου σου σκόρπισε θλίψη, πόνο και βαρύ πένθος σε όλους μας.

13 Σεπτεμβρίου 2025… Ένα χρόνο μετά.

Ο πόνος και η θλίψη παραμένουν ίδια. Έφυγες τόσο ξαφνικά! Τίποτε δεν είναι το ίδιο. Η απώλειά σου είναι δυσβάστακτη για εμάς τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου, τους συγγενείς, τους γνωστούς και όλους τους φίλους σου.

Είμαστε υπερήφανοι για την ένδοξη πορεία της ζωής σου, το πείσμα και την αγάπη σου για το ποδόσφαιρο, το όνειρό σου να γίνει μεγάλος ποδοσφαιριστής και το κατάφερες! Έπαιξες στην Α’ Εθνική στο Αιγάλεω, σε πολλές ακόμα ομάδες και τέλος στον Ακράτητο, στον οποίο υπήρξες επίσης πρόεδρος και προπονητής για πολλά χρόνια.

Η αγάπη σου για τον άνθρωπο σε έφερε να ασκήσεις καθήκοντα αντιδημάρχου στον Δήμο Φυλής και το Δημοτικό Συμβούλιο, ως φόρο τιμής, έδωσε το όνομά σου στο γήπεδο Εθνικού Πανοράματος, όπου θα μείνουν σπουδαία παρακαταθήκη το έργο και η προσφορά σου.

Είχαμε την τύχη όλοι εμείς να γνωρίσουμε τον καλύτερο σου εαυτό, ήσουν σπάνιος και μοναδικός για όλους μας. Όταν χρειαζόμασταν κατανόηση και προσοχή, ήσουν εκεί. Όταν χρειαζόμασταν μια καλή συμβουλή, μια ζεστή αγκαλιά, ήσουν πάντα εκεί, είχες πολλή αγάπη για όλους μας.

Τώρα το τηλέφωνο δεν χτυπά, δεν ακούμε τη φωνή σου, το γέλιο σου, το χαμόγελό σου, μας λείπουν η αγκαλιά και οι συμβουλές σου.

Το σπίτι είναι άδειο… Εξακολουθούμε να πηγαίνουμε στα ίδια μέρη που πηγαίναμε μαζί. Τίποτε όμως δεν είναι το ίδιο χωρίς εσένα, μας λείπεις πολύ.

Αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι δεν υπάρχεις στη ζωή μας. Μας παρηγορεί η σκέψη ότι έχεις πάει ένα ταξίδι μέχρι το χωριό και γρήγορα θα γυρίσεις πάλι πίσω κοντά μας. Αυτή η σκέψη μόνο μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε τη ζωή μας που είναι γεμάτη αναμνήσεις από εσένα.

Οι φωτογραφίες και οι αναμνήσεις που είναι νωπές στην καρδιά μας, μας γεμίζουν και ομορφαίνουν τη ζωή μας. Είσαι η πρώτη και τελευταία σκέψη, κάθε μέρα. Σου μιλάμε κάθε στιγμή και εσύ μας το επιβεβαιώνεις στα όνειρά μας: «δεν έχω φύγει, εδώ κοντά σας είμαι, δε θα σας αφήσω ποτέ».

Είμαστε τυχεροί και ευγνώμονες που ήσουν στη ζωή μας, που μας χάρισες τόσα πολλά, κρατάμε σαν φυλαχτό τα λόγια σου, τις διδαχές σου, τις συμβουλές σου με αναμμένη λαμπάδα.

Να είσαι πάντα στο φως.

Να έχει γαλήνη η ψυχή σου κι εμείς να είμαστε στη δέησή σου.

Να είσαι ο άγγελός μας.

Θα σε αγαπάμε πάντα…

*Αφιερωμένο στη μνήμη του από την κόρη του Αργυρώ Μαύρου και τη Ρούλα Βασιλείου, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από την απώλειά του.