Επιχείρηση-μαμούθ με 400 αστυνομικούς και 45 συλλήψεις για απάτες και κλοπές. Είχαν στήσει κέντρο σε Άνω Λιόσια – Ζεφύρι. Συλλήψεις και σε Αχαρνές, Ίλιον

Στην εξάρθρωση πολυμελούς εγκληματικής οργάνωσης, τα μέλη της οποίας εξαπατούσαν ανυποψίαστους πολίτες μέσω τηλεφωνικών κλήσεων, αλλά και πραγματοποιούσαν κλοπές σε ολόκληρη την επικράτεια., προχώρησε η αστυνομία.

Ύστερα από αστυνομική επιχείρηση – μαμούθ σε Αττική και Κορινθία, με τη συμμετοχή τουλάχιστον 400 αστυνομικών, συνελήφθησαν συνολικά 45 άτομα, από τα οποία τα 44 μέλη της εγκληματικής οργάνωσης, μεταξύ των οποίων και τα αρχηγικά, ενώ στη δικογραφία που σχηματίστηκε περιλαμβάνονται άλλα 96 άτομα. 

Όπως προέκυψε από την έρευνα, τουλάχιστον από τον Φεβρουάριο του 2023, οι κατηγορούμενοι συγκρότησαν και εντάχθηκαν σε εγκληματική οργάνωση με διαρκή δράση, δομημένη ιεραρχία και διακριτούς ρόλους, δραστηριοποιούμενοι στη διάπραξη απατών σε βάρος ανυποψίαστων πολιτών μέσω τηλεφωνικών κλήσεων, καθώς και στη διάπραξη διακεκριμένων κλοπών σε όλη την επικράτεια.

Η εγκληματική οργάνωση είχε ως αρχηγείο – τηλεφωνικό κέντρο οικισμό στο Ζευγολατιό Κορινθίας, το οποίο λόγω της γεωγραφικής του θέσης προσφερόταν για τη διαφυγή των δραστών καθώς και την απόκρυψη των αφαιρεθέντων χρηματικών ποσών ή τιμαλφών. 

Επιπλέον, είχαν συστήσει επιχειρησιακά κέντρα σε Αγία Βαρβάρα,  Αχαρνές – Φυλή (Άνω Λιόσια και Ζεφύρι) προκειμένου να μην εντοπίζονται τα αρχηγικά μέλη αλλά και για να μη συσχετιστούν τα επιχειρησιακά κέντρα με τον «Αρχηγείο – τηλεφωνικό κέντρο» εκμεταλλευόμενοι τις ιδιαιτερότητες των περιοχών και τις στενές συγγενικές ή φιλικές σχέσεις με τα μέλη αυτά. 

Ενδεικτικό της δράσης τους είναι ότι, καθημερινά πραγματοποιούνταν κλήσεις από 40 τηλεφωνητές προς εξαπάτηση των υποψήφιων θυμάτων, ενώ η οργάνωση διέθετε τουλάχιστον 150 επιχειρησιακά κινητά τηλέφωνα, τα οποία απενεργοποιούσαν και προέβαιναν στην αγορά νέων προκειμένου να μη γίνονται αντιληπτοί από τις Αρχές. 

Ως προς την μεθοδολογία, τα μέλη της εγκληματικής  οργάνωσης χρησιμοποιούσαν διαφορετικό τρόπο δράσης, λαμβάνοντας υπόψη κάθε φορά την κίνηση της αγοράς και τις εξελίξεις όσον αφορά επιδοτήσεις, επιδόματα και κυβερνητικές εξαγγελίες. Συγκεκριμένα, πραγματοποιούσαν τηλεφωνικές κλήσεις με την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών αλλά και κάνοντας χρήση ψεύτικων στοιχείων ταυτότητας με σκοπό την εξαπάτηση των πολιτών, ενώ παρουσιάζονταν:

• ως υπάλληλοι δημοσίων και συνεργαζόμενων φορέων, οι οποίοι με το πρόσχημα της επιστροφής χρημάτων ή πληρωμής κρατήσεων τιμολογίων και εκμεταλλευόμενοι την άγνοια των θυμάτων για τραπεζικής φύσεως συναλλαγές, καθοδηγούσαν λανθασμένα τα θύματα αποστέλλοντας τα χρηματικά ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς μελών της οργάνωσης, 
• ως λογιστές – φοροτεχνικοί, όπου με πρόφαση ότι είναι δικαιούχοι είτε κρατικής επιδότησης είτε επιστροφής χρημάτων, αποκτώντας πολλές φορές και πρόσβαση στον ίδιο τον τραπεζικό λογαριασμό των θυμάτων, μετέφεραν χρήματα σε τραπεζικούς λογαριασμούς της οργάνωσης ή πραγματοποιούσαν άμεσα αναλήψεις. Πολλές φορές για να γίνουν πειστικοί, στην συνομιλία συμμετείχε και έτερος δράστης που συστηνόταν ως προϊστάμενος ή ως εξειδικευμένος υπάλληλος που θα βοηθούσε στη διεκπεραίωση, κάμπτοντας τις υποψίες των θυμάτων, 
• ως λογιστές και βοηθοί λογιστών όπου σε περίπτωση που διαπίστωναν ότι καλούν σε ηλικιωμένους ή άτομα που δεν έχουν καλή γνώση ηλεκτρονικών υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων, επικαλούμενοι διάφορα προσχήματα, όπως τη δήλωση στην εφορία ή την ασφάλιση μετρητών και τιμαλφών, έπειθαν τα θύματα να παραδώσουν σε συνεργούς τους χρήματα και τιμαλφή,
• σε περίπτωση που δεν γίνονταν πειστικοί ως λογιστές, ξανακαλούσαν τα θύματα ως δήθεν αστυνομικοί, ζητώντας από τα θύματα να πετάξουν τιμαλφή και χρήματα από το μπαλκόνι προκειμένου να «συλλάβουν» επ’ αυτοφώρω τους επίδοξους απατεώνες,
• ως δήθεν πωλητές οχημάτων και μηχανημάτων έργου, αναρτώντας αγγελίες σε δημοφιλείς διαδικτυακές πλατφόρμες, με ιδιαίτερα δελεαστικές τιμές, μέσω των οποίων προσελκύονταν ανυποψίαστοι υποψήφιοι αγοραστές. Τα μέλη της οργάνωσης, προσποιούμενα τους ιδιοκτήτες ή εκπροσώπους νόμιμων επιχειρήσεων, απαιτούσαν καταβολή χρηματικής «προκαταβολής» για τη δήθεν «δέσμευση» του οχήματος, επικαλούμενα αυξημένο ενδιαφέρον από τρίτους, λάμβαναν τα ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς που έλεγχαν και στη συνέχεια είτε προφασίζονταν διάφορα προσκόμματα είτε διέκοπταν πλήρως την επικοινωνία, χωρίς ποτέ να πραγματοποιούν την αγοραπωλησία ή να επιστρέφουν τα καταβληθέντα χρήματα.

Σε 73 έρευνες που πραγματοποιήθηκαν παρουσία δικαστικών λειτουργών σε 8 καταυλισμούς σε Ζευγολατιό Κορινθίας, Εξαμίλια Κορινθίας, Αγία Βαρβάρα, Άνω Λιόσια, Ζεφύρι, Αχαρνές, Ασπρόπυργο, Ελευσίνα, αλλά και σε λοιπές περιοχές σε Ραφήνα, Παλαιό Φάληρο, Ίλιον, συνολικά βρέθηκαν και κατασχέθηκαν: 

• το χρηματικό ποσό των 38.564 ευρώ, 1.100 λίρες Αγγλίας, 13 δολάρια Αμερικής, 
• 279,9 γραμμάρια κάνναβης  και 2,57 γραμμάρια κοκαΐνη, 
• 20 δενδρύλλια κάνναβης, 
• 23 ηλεκτρονικοί υπολογιστές,
• 116 κινητά τηλέφωνα,
• κάμερα και 3 καταγραφικά εικόνας,
• 2 πιστόλια, αεροβόλο πιστόλι με σιγαστήρα, 5 φυσίγγια, 
• 7 μαχαίρια, 3 ρόπαλα, 2 σιδερογροθιές,
• συσκευή ηλεκτρική εκκένωσης,
• πλήρες εξοπλισμένο εργαστήριο υδροπονικής καλλιέργειας κάνναβης, 
• 10 Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητα και 4 μοτ/τες, 
• πλήθος σφραγίδων, εγγράφων και κοσμημάτων, καθώς και 
• είδη ρουχισμού.

Από τη μέχρι στιγμής έρευνα εξιχνιάστηκαν 1.089 περιπτώσεις απατών με το παράνομο οικονομικό όφελος που αποκόμισαν τα μέλη της οργάνωσης να ανέρχεται σε τουλάχιστον 7.600.000 ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, από τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης, σημαντικός αριθμός παθόντων, κυρίως ηλικιωμένοι, υπέστησαν ψυχολογικές και σωματικές βλάβες (ισχαιμικά επεισόδια, κρίσεις πανικού, επιδείνωση υπαρχουσών παθήσεων κ.λπ.) εξαιτίας της ψυχολογικής πίεσης που δέχθηκαν. Μάλιστα, πολλοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν ριζικά την καθημερινότητά τους (μόνιμη παρουσία συγγενών, πρόσληψη βοηθών στο σπίτι), με αποτέλεσμα επιπλέον περιουσιακή και κοινωνική επιβάρυνση.

Παράλληλα, υπολογίζεται ότι αρκετά περιστατικά δεν καταγγέλθηκαν ποτέ, είτε λόγω ντροπής είτε λόγω φόβου κοινωνικού στιγματισμού, γεγονός που οδηγεί στην εκτίμηση ότι ο πραγματικός αριθμός απατών που διαπράχθηκαν είναι πολλαπλάσιος.