Η γενιά της κρίσης και οι ελπίδες της κοινωνίας. Άρθρο του Γιώργου Δαμάσκου

Ένα από τα ελάχιστα θετικά στοιχεία της περιόδου της κρίσης που στην κυριολεξία αποδόμησε και σάρωσε το πολιτικό σύστημα της χώρας και το συντάραξε συθέμελα είναι η ανάδειξη αφενός νέων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων κι αφετέρου νέων προσώπων που δεν φιλοδοξούν απλά να εμπλουτίσουν το ήδη υπάρχον πολιτικό προσωπικό αλλά να τον ανανεώσουν ουσιαστικά και ριζικά.

Στη ζοφερή κοινωνικοπολιτική συγκυρία που διάγει ο τόπος, ουσιαστικά μαίνεται ένας ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ του παλιού και του νέου.

Από τη μία η παλιά πολιτική “τάξη” των γόνων και των φεουδαρχών της πολιτικής. Των επιγόνων δηλαδή σπουδαίων πολιτικών προσώπων του παρελθόντος που σαν τους ευγενείς του Μεσαίωνα φέρουν ως τίτλο το επίθετο τους. Είναι τα περίφημα «τζάκια» του Κολωνακίου, οι τύποι που έχουν λύσει από την «κούνια» το βιοποριστικό τους πρόβλημα, χωρίς να έχουν κολλήσει ούτε ένσημο, με ζωή κερασμένη από τον κρατικό κορβανά και με ευτυχία επιδοτούμενη από ευρωπαϊκά κονδύλια και ΕΣΠΑ.

«Golden boys» που συνεχίζουν τις αλόγιστες σπατάλες και τις τρομερές ρεμούλες προβάλλοντας με θράσος την ασυλία λόγω επωνυμίας. Καλόπαιδα των κολεγίων και των επώνυμων Πανεπιστημίων του εξωτερικού, πλαισιωμένοι από αυλές-παρέες τεχνοκρατών πολυπτυχιούχων, «αεριτζήδων» με βαριά βιογραφικά σκανδάλων και απάτης. Στην πραγματικότητα αυτή η κλειστή, κατά τα άλλα κάστα, σε στενή σχέση με την οικονομική ολιγαρχία, ζει σε έναν εικονικό κόσμο ευμάρειας και επωνυμίας, μακριά και πέρα από την καθημερινή ζωή με τα προβλήματα και τις αγωνίες της.

Από την άλλη, μια νέα γενιά προσώπων, που πολιτικά γεννήθηκαν κι ανδρώθηκαν μέσα στο αποπνικτικό περιβάλλον της κρίσης. Σκληρά εργαζόμενοι κι ελεύθεροι επαγγελματίες που έδωσαν μάχες να κρατήσουν ζωντανή την επιχείρηση τους και να διασώσουν θέσεις εργασίας, τίμιοι κι εργατικοί με άμεση εμπειρική γνώση της πραγματικότητας πάνω από στατιστικές και νούμερα. Οικογενειάρχες οι περισσότεροι, άνθρωποι της διπλανής πόρτας που εισήγαγαν ένα νέο όραμα στην πολιτική ζωή, το κριτήριο της αλήθειας, της ειλικρίνειας και της ευθύτητας χωρίς ανεδαφικές υποσχέσεις κι απατηλά ταξίματα, χωρίς κληρονομικές διαδοχές και “βαριά” ονόματα.

Στη δεύτερη αυτή κατηγορία, σ’ αυτή  την γενιά της κρίσης, στηρίζει κάθε ελπίδα της για το μέλλον, ολόκληρη η ελληνική κοινωνία. Μια κοινωνία που παλεύει πολύ και σκληρά να σταθεί όρθια.

Σε αυτήν την γενιά προσωπικά, ως νέος πολιτευτής, έχω την τιμή και τη χαρά να ανήκω.

*Ο Γιώργος Δαμάσκος είναι πολιτευτής της Ένωσης Κεντρώων