Ώρα “μηδέν” για το Τοπικό Ιατρείο Άνω Λιοσίων – “Κάντε κάτι τώρα” λένε Δήμος και φορείς (βίντεο)

Η ώρα μηδέν για το Τοπικό Ιατρείο Άνω Λιοσίων έχει φτάσει, καθώς ολοένα και περισσότερο έρχεται στην επιφάνεια η τραγική υποστελέχωσή του σε γιατρούς και εξοπλισμό. Το πρώην ΙΚΑ Άνω Λιοσίων, ένα “στολίδι” που εγκαταλείφθηκε και γέρασε πριν την ώρα του, έχει εκπέμψει προ πολλού σήμα κινδύνου – αλλά δυστυχώς τα “αυτιά” της πολιτείας είναι κλειστά.

Το πρωί της περασμένης Κυριακής, σύλλογοι και φορείς της περιοχής συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και μάλιστα αποφάσισαν να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις, με πρώτη την Τετάρτη 18 Μάρτη, στις 11 π.μ. στη 2η Διεύθυνση Υγειονομικής Περιφέρειας.

Στην εξίσωση, ωστόσο, ήρθε να προστεθεί και η πρόσφατη αναφορά του δημάρχου Φυλής Χρήστου Παππού, ότι το θέμα της στελέχωσης του Ιατρείου έχει γίνει “μπαλάκι” ευθυνών, αφού όπως είπε, “το Υπουργείο Υγείας μας λέει το ΙΚΑ δεν ανήκει σ’ αυτούς και να πάμε στο Υπουργείο Εργασίας και το Υπουργείο Εργασίας λέει να πάμε στον ΕΦΚΑ”.

Ένα “στολίδι” που αφέθηκε στην εγκατάλειψη

Το πρώην ΙΚΑ Άνω Λιοσίων κατασκευάστηκε, σε κτίριο του πρώην Δήμου Άνω Λιοσίων, στη συμβολή της Τσακάλωφ με τη Μιχαήλ Βόδα, για να συμβολίζει το αυτονόητο: δημόσιες υπηρεσίες κοντά στον πολίτη, αξιοπρεπείς υποδομές υγείας και ασφάλισης, ένα σημείο αναφοράς για μια περιοχή που μεγάλωνε. Σήμερα, ωστόσο, έχει γίνει για πολλούς ένα παράδειγμα του πώς ένα μεγάλο δημόσιο έργο μπορεί να καταλήξει να παλεύει με τον χρόνο, τη φθορά και την υποστελέχωση, ενώ οι ανάγκες γύρω του αυξάνονται.

Η ιστορία του ακινήτου ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν το οικόπεδο παραχωρήθηκε προς το ΙΚΑ, επί δημαρχίας Νίκου Παπαδήμα. Το εγχείρημα δεν ήταν μικρό: οικόπεδο 3.896 τ.μ. και κτίριο συνολικής επιφάνειας 5.496 τ.μ., με στόχο να στεγάσει μαζί υγειονομικές και διοικητικές υπηρεσίες. Η υλοποίησή του εκκίνησε το 1998 με προγραμματική σύμβαση μεταξύ Δήμου Άνω Λιοσίων, ΔΕΤΕΑΛΑ και ΙΚΑ —ένα μοντέλο συνεργασίας που τότε υποσχόταν ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, με κοινό ορίζοντα μια σύγχρονη δομή εξυπηρέτησης για την πόλη.

Με τα χρόνια, το κτίριο συνδέθηκε με μεταβολές που αντανακλούν και τις αναδιατάξεις στο ασφαλιστικό/διοικητικό σύστημα. Το 2011 καταγράφεται μεταστέγαση διοικητικών υπηρεσιών από το υποκατάστημα Καματερού και η μετονομασία σε «Υποκατάστημα ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Άνω Λιοσίων-Καματερού».

Που βρίσκεται σήμερα

Σήμερα, όμως, η δημόσια εικόνα του χώρου δεν ορίζεται μόνο από την ιστορία του, αλλά από το παρόν του. Ρεπορτάζ της Δ.Ο. και του doxthi.gr αποτύπωσε την κατάσταση και κατέδειξε σοβαρή κτιριακή υποβάθμιση: φθορές, σημάδια εγκατάλειψης, πλημμυρισμένοι χώροι όταν βρέχει, καθώς και εικόνα εσωτερικών χώρων που παραπέμπει σε κτίριο που δεν συντηρήθηκε όπως θα άρμοζε σε δημόσια μονάδα πρώτης γραμμής. Η φθορά, όμως, δεν είναι μόνο αισθητική ή τεχνική, αλλά και λειτουργική.

Γιατί το δεύτερο βάρος είναι αυτό που πονά τον πολίτη: οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό και εξοπλισμό. Το κτίριο που σχεδιάστηκε να λειτουργεί ως κόμβος —υγειονομικός και διοικητικός— εμφανίζεται να δυσκολεύεται να καλύψει βασικές ανάγκες, την ώρα που οι πιέσεις στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας σε όλη την Αττική παραμένουν αυξημένες. Η ίδια η ονομασία του χώρου στα δημόσια ίχνη της διοίκησης επιβεβαιώνει τη μετατόπιση: πλέον καταγράφεται ως Τοπικό Ιατρείο Άνω Λιοσίων στο δίκτυο της 2ης ΔΥΠΕ, ενώ ξεχωριστά οι διοικητικές/ασφαλιστικές δομές του e-ΕΦΚΑ έχουν τις δικές τους διευθύνσεις και αρμοδιότητες στην περιοχή. Με άλλα λόγια, ο παλαιός ρόλος του ΙΚΑ έχει μετασχηματιστεί, αλλά το κτίριο έμεινε να κουβαλά το ιστορικό του όνομα ως σημείο αναφοράς στην τοπική μνήμη.

Κι εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της υπόθεσης: η συζήτηση για το Τοπικό Ιατρείο Άνω Λιοσίων δεν είναι απλώς μια αφήγηση για ένα γερασμένο κτίριο. Είναι μια συζήτηση για τη συνέχεια του κράτους. Ποιος συντηρεί, ποιος στελεχώνει, ποιος αναλαμβάνει, ποιος λογοδοτεί όταν το δημόσιο αποσύρεται σιωπηλά από τον χώρο που κάποτε εγκαινίασε ως “κατάκτηση”;

Ποιος το κρατά σήμερα όρθιο;

Μ.Π.