“Η ίδια η Πολιτεία, που μας κράτησε στις θέσεις μας επειδή μας είχε ανάγκη, είναι αυτή που σήμερα –μέσω νομικών προσχημάτων– μας εξαιρεί από τη μονιμοποίηση και μας πετά στο περιθώριο μετά από 18 και πλέον χρόνια εργασίας”.

Προσφέρουν 18 χρόνια συνεχούς, αδιάλειπτης και αφοσιωμένης εργασίας στον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας (ΦΔΕΔΠ) και στην συνέχεια στοn διάδοχό του, τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ). Τώρα, για πρώτη φορά, οι εργαζόμενοι σε έναν πολύ ευαίσθητο τομέα, που έχει καταστεί ακόμα πιο ευαίσθητος τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, αισθάνονται αγωνία και ανασφάλεια για το μέλλον τους.

Όλα αυτά τα χρόνια εργάζονται με συνεχείς παρατάσεις συμβάσεων, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες στη διαχείριση των Προστατευόμενων Περιοχών της χώρας. Η πρόσληψη τους έγινε μέσω ΑΣΕΠ, με αξιοκρατικά κριτήρια και η Πολιτεία αναγνώρισε επανειλημμένα την αναγκαιότητα της απασχόλησής τους, για αυτό και ανανέωνε τις συμβάσεις τους και μάλιστα τους ενέταξε στο νέο σχήμα διοίκησης.

Σήμερα, διαπιστώνουν με απογοήτευση και οργή ότι αντί της αναγκαίας και δίκαιης μετάβασής τους σε καθεστώς αορίστου χρόνου – όχι μόνο ως επιβράβευση, αλλά κυρίως ως ανάγκη – ελλοχεύει πλέον σοβαρός κίνδυνος απόλυσής τους. Ήδη, με την ανακοίνωση των προσωρινών αποτελεσμάτων της κατηγορίας Τ.Ε. της προκήρυξης 1Κ/2025, δυο από τους τρεις δασοπόνους του Φορέα και μία περιβαλλοντολόγος από άλλον Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, βρίσκονται εκτός προσωρινών πινάκων διοριστέων και χάνουν την κούρσα της μονιμοποίησης. 

Σε ανακοίνωσή τους τονίζουν:

“Οι συνάδελφοι αυτοί δεν είναι οι μοναδικοί αφού ήδη άλλοι 6 συνάδελφοι του ΟΦΥΠΕΚΑ έχουν μείνει εκτός προσωρινών πινάκων διοριστέων. Μπορεί ο αριθμός 9 (που φοβόμαστε ότι θα αυξηθεί σημαντικά με την ανακοίνωση των προσωρινών πινάκων των λοιπών κατηγοριών) να φαίνεται μικρός, αλλά δεν είμαστε αριθμοί. Είμαστε άνθρωποι, έχουμε οικογένειες, ανάγκες και δικαιώματα”.

Και προσθέτουν:

“Παρά την προσφορά μας, την εμπειρία μας και την σταθερή παρουσία μας όλα αυτά τα χρόνια ακόμα και κάτω από αντίξοες συνθήκες ‒συχνά απλήρωτοι για μήνες, σε ορισμένες περιπτώσεις και χρόνια και χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα (πχ. άδεια μητρότητας, αναγνώριση τίτλων σπουδών) – σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο της απόλυσης. Η ίδια η Πολιτεία, που μας κράτησε στις θέσεις μας επειδή μας είχε ανάγκη, είναι αυτή που σήμερα –μέσω νομικών προσχημάτων– μας εξαιρεί από τη μονιμοποίηση και μας πετά στο περιθώριο μετά από 18 και πλέον χρόνια εργασίας.

Η πρόσφατη προκήρυξη 1Κ/2025, που παρουσιάστηκε ως ικανή να αποκαταστήσει τη χρόνια αδικία εις βάρος μας, με στόχο την ενίσχυση και μονιμοποίηση του υπάρχοντος έμπειρου προσωπικού, αντί να λειτουργήσει ως μηχανισμός θεσμικής αποκατάστασης μετατρέπεται σε εργαλείο αποκλεισμού. Δυστυχώς, με πρόσχημα/επίκληση στο δικαίωμα των υποψήφιων στην ίση μεταχείριση επιλέχτηκε:

• Να μην προβλέπεται η αποδεδειγμένη εμπειρία ως προϋπόθεση για ορισμένες θέσεις.

• Να καθοριστούν προσόντα που αποκλείουν συγκεκριμένες ειδικότητες (οδηγών και ξεναγών).

• Να χορηγηθούν βεβαιώσεις συνάφειας σε τρίτους (πέραν των ήδη εργαζομένων στον ΟΦΥΠΕΚΑ), υπονομεύοντας την αξία ενός κρίσιμου δικαιολογητικού, το οποίο σχεδιάστηκε για να διασφαλίζει τη συνέχιση της εργασίας των ήδη υπηρετούντων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, όχι μόνο δεν αποκαθίσταται η υφιστάμενη αδικία, αλλά εντείνεται η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα για το εργασιακό μέλλον των υπαλλήλων του ΟΦΥΠΕΚΑ, οι οποίοι επί σειρά ετών έχουμε στηρίξει τη λειτουργία ΦΔ και τον καθολικό διάδοχο αυτού (ΟΦΥΠΕΚΑ) με επαγγελματισμό, συνέπεια και τεχνογνωσία.

Με την έκδοση των προσωρινών αποτελεσμάτων των υπόλοιπων κατηγοριών της 1Κ/2025 να είναι πλέον θέμα ημερών, η εργασιακή μας αβεβαιότητα κορυφώνεται.

Αντιλαμβανόμαστε –για μια ακόμη φορά– ότι είμαστε το αναλώσιμο προσωπικό ενός συστήματος που εδώ και χρόνια αποτυγχάνει να μας προστατεύσει. Δεν μπορούμε όμως να ανεχτούμε άλλο να εργαζόμαστε υπό καθεστώς διαρκούς ανασφάλειας. Δεν ζητούμε χαριστική μεταχείριση. Ζητούμε δικαιοσύνη, σεβασμό και σταθερότητα. Ζητούμε από την Πολιτεία να εξασφαλίσει τις θέσεις εργασίες μας με σεβασμό στην εμπειρία, το έργο και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που επωμίστηκαν το βάρος της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος όλα αυτά τα χρόνια.

Ο ΟΦΥΠΕΚΑ εξακολουθεί να εκφράζει τη βούλησή του για επίλυση της εργασιακής μας ομηρίας, όμως μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί κανένα συγκεκριμένο σχέδιο για την απορρόφηση των συναδέλφων που μένουν εκτός. Ακούμε μόνο αόριστες αναφορές σε σενάρια για «προσωποπαγείς θέσεις» τύπου «Βοήθεια στο Σπίτι» και για συμβάσεις έργου ή συμβάσεις του Ν. 4412/2016, χωρίς ξεκάθαρες δεσμεύσεις ή επίσημες εξαγγελίες που να εξασφαλίζουν την μόνιμη και σταθερή εργασία για το σύνολο των εργαζομένων.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ / ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Άμεση μετατροπή των συμβάσεων εργασίας των υπαλλήλων του ΟΦΥΠΕΚΑ σε συμβάσεις αορίστου χρόνου.

• Ίση μεταχείριση των υπαλλήλων του ΟΦΥΠΕΚΑ με άλλες κατηγορίες εργαζομένων για τους οποίους έχουν θεσπιστεί προσωποπαγείς θέσεις μέσω τροπολογίας (ακόμη και με πολύ λιγότερα χρόνια εργασίας).

• Καμία απόλυση λόγω της προκήρυξης 1Κ/2025.

• Καμία μετατροπή σύμβασης σε σύμβαση έργου ή σύμβαση του Ν. 4412/2016

• Σεβασμό στην εμπειρία και την προσφορά μας.

• Από την Πολιτεία να δώσει οριστική λύση, άμεσα”.

---