HOT STORY
Τι είπε, τι (δεν) είπε και τι (δεν) είδε ο Αλέξης Τσίπρας στα Άνω Λιόσια
08/03/2018 11:34
Ανανεώθηκε 08/03/2018 12:09
4 '
Όταν ένας πολιτικός επισκέπτεται έναν τόπο, είθισται να δίνει υποσχέσεις. Είθισται, επίσης, να έχει τουλάχιστον έναν «άσο στο μανίκι του», δηλαδή ένα έργο σημαντικό για την περιοχή. Ο «άσος στο μανίκι» του πρωθυπουργού για το δήμο Φυλής ήταν η αναβίωση της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι τα Μέγαρα.
Ο απολογισμός της επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στα Άνω Λιόσια δεν επεφύλασσε, εκ του αποτελέσματος, κάτι σπουδαίο για την περιοχή και είναι χαρακτηριστικό ότι, έξω από όσα λένε δημόσια, ούτε τα πιο ακραιφνή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν κάτι στα χέρια τους για να το επικοινωνήσουν παραπέρα.

Τι είπε
Η αναβίωση της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής, πέρα από τις δυσκολίες του εγχειρήματος (αφού η έλευση του Προαστιακού κατέστρεψε το παλαιό δίκτυο), δεν αποτελεί αίτημα της τοπικής κοινωνίας του δήμου Φυλής. Αντίθετα, αίτημα αποτελούσε η επαναφορά των δρομολογίων του Προαστιακού στην προτέρα κατάσταση, κάτι που φυσικά δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Η λειτουργία του τερματικού σταθμού στα Άνω Λιόσια, ασφαλώς και δεν αποτελεί λύση του προβλήματος αλλά υποχρέωση της πολιτείας, η οποία δε θα έπρεπε ποτέ να το έχει δημιουργήσει.
Σύμφωνα με πληροφορίες, εξάλλου, η λειτουργία της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής αποτελεί αίτημα των ΕΛ.ΠΕ (Ελληνικά Πετρέλαια), προκειμένου να μεταφέρονται πετρελαϊκά προϊόντα, σε συνδυασμό και με τα διυλιστήρια της Ελευσίνας. Γιατί πραγματικά, τι εξυπηρετεί μια δεύτερη προαστιακή γραμμή στις συγκεκριμένες περιοχές; Σε τι εξυπηρετεί το επιβατικό κοινό η λειτουργία τρένου μέχρι τα Μέγαρα, όταν ήδη υπάρχει ο Προαστιακός που φτάνει μέχρι το Κιάτο; Και γιατί, αφού θεωρείται σημαντικό για τους επιβάτες (κατά τον πρωθυπουργό), δεν αυξάνονται απλώς τα δρομολόγια του Προαστιακού;
Από την άλλη, το φωτοβολταϊκό πάρκο στη θέση της χωματερής είναι ένα σχέδιο που παρουσίασε ο Χρήστος Παππούς στον πρωθυπουργό στην ολιγόωρη ενημέρωσή του στο δημαρχείο, σχέδιο που είχε, επίσης, εξαγγείλει (ως δήμαρχος Άνω Λιοσίων) το 2007, μαζί με την εγκατάσταση ανεμογεννήτριων. Δεν κόμιζε καμία τέτοια υπόσχεση στα χαρτιά του ο κ. Τσίπρας.
Τι δεν είπε
Αντίθετα, κατά την επίσκεψή του στα Άνω Λιόσια, ο πρωθυπουργός της χώρας δε βρήκε τίποτε να πει για τον εφιάλτη που βιώνει με ένταση τα τελευταία χρόνια η περιοχή με τη διαχείριση των απορριμμάτων. Γιατί τα τελευταία χρόνια είναι που σκάβουν βαθιά στη γη, ξεχειλώνουν και συμπιέζουν τα εναπομείναντα κύτταρα, για να μπορέσουν να αντέξουν τα σκουπίδια της Αττικής, αφού δεν έχει γίνει τίποτα για νέο χώρο διάθεσης απορριμμάτων. Καμία αναφορά, έστω και ως χτύπημα στην πλάτη, για το γεγονός ότι εδώ λειτουργεί η μοναδική χωματερή του λεκανοπεδίου και οι κάτοικοι δε μυρίζουν άνθη λεμονιάς κάθε πρωί που βγαίνουν από τα σπίτια τους και κάθε βράδυ που επιστρέφουν, ούτε αισθάνονται δυνατοί και υγιείς. Ήταν τυχερός δε, που τα εγκαίνια έγιναν χθες Τετάρτη, γιατί σήμερα Πέμπτη δε θα ανέπνεε μόνο τη μυρωδιά από τα λάστιχα που έκαιγαν τσιγγάνοι αλλά και τη δυσωδία της περιοχής.
Τι δεν είδε
Εκείνο που δεν είδε ο κ. Τσίπρας – όταν ανέφερε ούτε λίγο, ούτε πολύ ότι δε φταίνε οι τσιγγάνοι για τη συμπεριφορά τους αλλά οι υπόλοιποι κάτοικοι που τους αντιμετωπίζουν ως παραβατικούς – είναι ότι, εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς, οι υπόλοιποοι κάτοικοι είναι όμηροι και κινδυνεύουν να μετατραπούν σε μειονότητα στον τόπο και τις περιουσίες τους. Και δεν τα είδε, γιατί το δρομολόγιο μέχρι το δημαρχείο και από εκεί στο κτίριο της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας, δεν περνά μέσα από τις συνοικίες του Αγίου Ιωάννη, του Αη Γιώργη, της Λίμνης, του Ζεφυρίου, ούτε το αυτοκίνητό του χρειάστηκε να κάνει “σλάλομ” στον κεντρικό δρόμο για να μην τον τρακάρουν οι, κατά δήλωσή του, “αποδιοπομπαίοι τράγοι” που δεν έχουν ούτε δίπλωμα, ούτε άδεια, ούτε υποχρεώσεις με βάση το νόμο. Και δεν τα είδε, γιατί δε φρόντισε κανείς από τους συνεργάτες του να τον ενημερώσει.
Εν ολίγοις, με την παρουσία του χθες ο πρωθυπουργός – παρά το γεγονός ότι κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες – δεν κατάφερε να πείσει τους κατοίκους ότι δε ζουν σε μια, εξαιρετικά, υποβαθμισμένη περιοχή, επειδή εκείνος (έκανε;) απλώς ότι δεν την είδε.










