Τριτοκοσμικές εικόνες από την παιδική χαρά στη συνοικία του Αγίου Ιωάννη Άνω Λιοσίων

Σε άθλια κατάσταση, γεμάτη χόρτα και σκουπίδια, χωρίς όργανα βρίσκεται η πάλαι – ποτέ παιδική χαρά του Αγίου Ιωάννη Άνω Λιοσίων. Μια συνοικία που θα έπρεπε, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι με τον πολλαπλασιασμό των τσιγγάνικων παραπηγμάτων, να απολαμβάνει της εξαιρετικής προσοχής της διοίκησης του δήμου Φυλής, αφήνεται έρμαιο στις διαθέσεις όσων επιδιώκουν να την υποβαθμίσουν περισσότερο, για να την εξαγοράσουν έναντι πινακίου φακής στη συνέχεια.

Η ανακατασκευή των παιδικών χαρών στο δήμο Φυλής (δηλαδή, στην πραγματικότητα, η επισκευή και επιδιόρθωση οργάνων και η μερική τοποθέτηση τάπητα και όχι η εκ βάθρων ανακαίνισή τους) ξεκίνησε το καλοκαίρι, ύστερα από 4 χρόνια συνεχών υποσχέσεων της διοίκησης Παππού. Το κριτήριο με το οποίο δόθηκε προτεραιότητα στην ανακατασκευή κάποιων παιδικών χαρών σε σχέση με άλλες, είναι άγνωστο: το σίγουρο είναι ότι η παιδική χαρά στη συνοικία του Αγίου Ιωάννη δεν απολαμβάνει καμίας προτεραιότητας, έχει αφεθεί στην τύχη και τη μοίρα που της έχουν επιφυλάξει οι διοικούντες και τα παιδιά της περιοχής θα μπορούσαν κάλλιστα να θεωρηθούν παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο χώρος δε θυμίζει σε τίποτα παιδική χαρά: το μόνο ντεκόρ που υπάρχει είναι σίδερα χωρίς κούνιες στη μέση του πουθενά, ένα ομοίωμα τσουλήθρας, βουνό τα χόρτα, σκουπίδια και ξύλα εκεί που, σε διαφορετικές συνθήκες, θα έπρεπε να παίζουν παιδιά. Λεηλατημένη, παρατημένη, τριτοκοσμική. Λιγότερο και από τριτοκοσμική.

Γεγονός που δίνει το δικαίωμα στους κατοίκους της περιοχής να λένε πως η διοίκηση Παππού δε δίνει, μάλλον, δεκάρα για τη συνοικία του Αγίου Ιωάννη.