Κατεπείγουσα εισαγγελική έρευνα για πυροβολισμούς, ναρκωτικά και ηχορύπανση σε αυτό που αποκαλούν οι κάτοικοι “Ζεφύρι της Πάτρας” – Πότε θα γίνει και στο πραγματικό Ζεφύρι;

Το να αποκαλούν μια περιοχή με καταυλισμό Ρομά στην Αχαϊκή πρωτεύουσα ως «Ζεφύρι της Πάτρας», είναι ενδεικτικό για την εικόνα που έχει, πανελλαδικά, μια ολόκληρη δημοτική κοινότητα στον Δήμο Φυλής. Και για αυτό, η κύρια ευθύνη ανήκει διαχρονικά στην πολιτεία.

Θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη σαν είδηση, αν η Δικαιοσύνη δεν αποφάσιζε – για πρώτη φορά σε τέτοιο επίπεδο – να μη λειτουργήσει εκ των υστέρων, αλλά εκ των προτέρων, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλία. Ο λόγος για την εντολή του προισταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Νίκου Νικολάου να διενεργηθεί κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση, για το ενδεχόμενο τέλεσης ποινικών αδικημάτων, όπως διακίνηση ναρκωτικών, παράνομη οπλοκατοχή, κλοπή δημόσιας περιουσίας κ.ά. σε καταυλισμό Ρομά στον Ριγανόκαμπο της Εγλυκάδας.

Η εντολή δόθηκε ύστερα από ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πελοπόννησος», για την κατάσταση που επικρατεί στον καταυλισμό, με παραβατικές συμπεριφορές, προσθήκη παράνομων παραπηγμάτων, καύση κάθε είδους υλικών (ελαστικά, πλαστικά κ.ά.), ηχορύπανση με μουσική στη διαπασών, άσκοπους πυροβολισμούς και διακίνηση ναρκωτικών.

Ο φόβος των κατοίκων, με βάση το ρεπορτάζ (αλλά και η άποψη τους για το πως κινδυνεύει να γίνει η περιοχή) τους είναι ενδεικτικά: «Θα γίνουμε Ζεφύρι εδώ! Πέφτουν αδέσποτοι πυροβολισμοί καθημερινά και αδιακρίτως. Ρίχνουν ακόμα και με πυροβόλα όπλα. Μέσα στον καταυλισμό επικρατεί το άβατο. Δεν μπορεί να εισέλθει, όχι Αστυνομία, αλλά ούτε πυροσβεστικό όχημα. Οσες φορές έχουν βάλει φωτιά και πήγε πυροσβεστικό, το έσπασαν με πέτρες» λένε.

Προφανώς, η άποψη των κατοίκων βρίσκεται σε ευθεία συνάρτηση με την εικόνα που έχει όλη η χώρα για το Ζεφύρι, μια όμορφη περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής, με κατοίκους που την αγαπούν. Το να αποκαλούν μια περιοχή με καταυλισμό Ρομά στην Αχαϊκή πρωτεύουσα ως «Ζεφύρι της Πάτρας», είναι ενδεικτικό για την εικόνα που έχει, πανελλαδικά, μια ολόκληρη δημοτική κοινότητα στον Δήμο Φυλής. Και για αυτό, η κύρια ευθύνη ανήκει διαχρονικά στην πολιτεία.

Γιατί το κράτος και οι λειτουργοί του, είναι εκείνοι που δεν θέλησαν ποτέ, πραγματικά και ουσιαστικά, να σκύψουν πάνω στο πρόβλημα, αλλά προτιμούν να επιδίδονται σε (προσωρινά) επικοινωνιακά τεχνάσματα, όταν η κατάσταση φτάνει στο «απροχώρητο». Δε θέλησαν γιατί δεν τους ενδιαφέρει και γιατί τους βολεύει. Και το κάνουν αυτό, σε έναν Δήμο που τους έχει διαθέσει τα πάντα: κτίρια, αυτοκίνητα, λειτουργικές δαπάνες, συνεργασία.

Μήπως λοιπόν και στο Ζεφύρι θα έπρεπε να γίνει κάτι ανάλογο όπως στην Πάτρα; Μήπως θα έπρεπε να αντιστραφεί και εκεί η κατάσταση και να μπει εισαγγελέας στους καταυλισμούς, διατάσσοντας κατεπείγουσα έρευνα;

Μήπως ήρθε η ώρα να λειτουργήσουν, έστω και τώρα, οι θεσμοί του κράτους;

Κ.Σ.