Γλέντησαν με την ψυχή τους παίκτες και φίλοι της Α.Ε Ζεφυρίου

Με κέφι, χορό, και διασκέδαση μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες υποδέχθηκαν το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς, ποδοσφαιριστές και διοίκηση της Αθλητικής Ένωσης Ζεφυρίου (Α.Ε Ζεφυρίου). Η ταβέρνα του Αβράμη στη Φυλή γέμισε από νέα παιδιά, γονείς και φίλους αλλά, κυρίως, γέμισε από χαμόγελα, ελπίδα και αισιοδοξία.

Πλήρης ήταν η απουσία της διοίκησης του δήμου Φυλής από την εκδήλωση, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι δεν αποτελεί διοίκηση όλων των συλλόγων αλλά μόνο των «αρεστών». Ιδιαίτερα όσον αφορά στους αθλητικούς συλλόγους, ο διαχωρισμός «ξένων» και «δικών» είναι αισθητός αφού σε άλλες εκδηλώσεις ποδοσφαιρικών και άλλων σωματείων όχι μόνο παρίστανται (τουλάχιστον ο πρόεδρος του πολιτιστικού και αθλητικού οργανισμού Γιώργος Μαυροειδής) αλλά υπόσχονται, συλλήβδην, αθλητικές εμφανίσεις, νέα γήπεδα και οικονομικές χορηγίες.

Ο πρόεδρος της Α.Ε Ζεφυρίου Θεοδόσης Δρόλιας ευχαρίστησε τον κόσμο με την παρουσία του, τόνισε ότι με τη λήξη της σεζόν θα γίνει μια ανοιχτή εκδήλωση στο Ζεφύρι όπου, μεταξύ άλλων, θα βραβευθούν παλιοί ποδοσφαιριστές, παράγοντες και προπονητές της ομάδας. «Καταβάλουμε προσπάθεια για να διατηρηθεί αυτή η ομάδα στο επίπεδο που βρίσκεται. Το Ζεφύρι δεν έχει γήπεδο εδώ και χρόνια, ακριβώς για αυτό δε μπορούμε να δημιουργήσουμε τις ακαδημίες όπως θα θέλαμε, οπότε δεν υπάρχουν και έσοδα. Ότι γίνεται, γίνεται από χρήματα λίγων ανθρώπων, τον εθελοντισμό των παιδιών, των προπονητών και όσων βρίσκονται γύρω από την ομάδα» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η ζωντανή ορχήστρα του Κώστα Τζάνου κράτησε στα ύψη το κέφι των παρευρισκομένων με καλά λαϊκά τραγούδια ενώ έκπληξη αποτέλεσε η παρουσία του μικρού Παναγιώτη Γεωργίου στα ντραμς (που συμμετείχε στο Junior Music Stars και έφτασε μέχρι τον τελικό) σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης. Δημιουργική απασχόληση στα παιδιά με κλόουν προσέφεραν τα Μουσικά Μπαλόνια και η Φωτεινή Κόκκινου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η «ψυχή» της ομάδας (σε κάθε της μικρή ή μεγάλη προσπάθεια), ο προπονητής Παναγιώτης Λουμάκης,  ήταν η «ψυχή» και της εκδήλωσης. η οποία είχε τα πάντα στο μέγιστο βαθμό:  κόσμο, κέφι, παλμό, νιάτα και, κυρίως, προοπτική…