«Όλα θα πάνε καλά». Μια ιστορία για τον Οδυσσέα που θα μπορούσε να ταιριάζει στον καθένα

Μόλις επέστρεψα από την κηδεία του Φίλου μου Οδυσσέα. Έφυγε νωρίς, αλλά αυτή η αρρώστια πραγματικά δεν κοιτάζει χρόνια.

Καλό παιδί ο Οδυσσέας και Τυχερός λέγαμε πριν αρκετά χρόνια, οι  γονείς του του άφησαν αρκετά ακίνητα, το μεγαλύτερο ήταν στην άκρη της πόλης, αμφιθεατρικό και έφορο μακριά από το κέντρο.

Εκεί επέλεξε να κάνει και το σπίτι του. Ο χώρος ήταν πολύ μεγάλος και αραιοκατοικημένος και μια μέρα ο κολλητός του, που ήταν αντιδήμαρχος, του προτείνει να αγοράσει ο Δήμος την έκταση δίπλα στο σπίτι σε πολύ καλή τιμή, τυχερός ο Οδυσσέας.

Πέρασαν μερικά χρόνια και ο Δήμος αξιοποίησε τον χώρο δίπλα στο σπίτι του κάνοντας τον γκαράζ για τα απορριμματοφόρα, μύριζε λίγο, αλλά έκανε υπομονή. Ο καιρός περνούσε η μυρωδιά ήταν ακόμα πιο ενοχλητική, όχι τόσο για τον ίδιο, αλλά για τους φίλους του που τον επισκέπτονταν.  

Άρχισε να γκρινιάζει ο Οδυσσέας και όταν βρέθηκε πάλι κάποιος γνωστός στον Δήμο, του μετέφερε τα παράπονα  του. 

Τότε πάλι τυχερός ο Οδυσσέας, ο γνωστός τον έκανε μόνιμο στο Δήμο και να οι μισθοί και να οι υπερωρίες, όλα μια χαρά μέχρι την στιγμή που αρρώστησε, από την κακιά  αρρώστια, που σήμερα τον τελείωσε. Βέβαια, όπως τα λέγαμε σήμερα στον καφέ, υπήρχε κληρονομικότητα… και άλλα ,για το περιβάλλον ΤΙΠΟΤΑ, μη ξεχνάμε και εμείς δίπλα ζούμε και είμαστε μια χαρά, υγιέστατοι.

Ο αδελφός του, απαρηγόρητος, τα είχε με την επιλογή του να κατοικεί μακριά από το κέντρο και δίπλα στα απορριμματοφόρα. Αυτός είχε επιλέξει να κατοικεί στο κέντρο της πόλης που ο αέρας είναι καθαρός, δεν υπάρχουν Ρομά και είναι όλοι γνωστοί και φίλοι.  

Βέβαια, όταν κάποιος του είπε όταν συνταξιοδοτηθείς και η καθημερινότητα σου είναι μέσα στην πόλη… θα καταλάβεις… όταν επισκεφτείς τις Τράπεζες, την Λαϊκή αγορά και άλλα και πιείς το καφεδάκι σου στο μπαλκόνι σου, ότι σε παρόμοιο περιβάλλον ζεις.

Σταμάτησε λίγο την κουβέντα όπως όλοι μας ,σκέφτηκε… και μετά αλλάξαμε θέμα και συνεχίσαμε με τα τρέχοντα της πόλης: την αειφόρο ανάπτυξη και την πράσινη οικονομία, πολύ ψιλά γράμματα…

Θεός σχωρέστον τον Οδυσσέα, καλό παιδί ήταν… 

*Η ιστορία φυσικά είναι φανταστική (με  όλες τις έννοιες της λέξης) αλλά πιθανόν να ταιριάζει με πολλά ονόματα από την ιστορία του καθενός μας…

Γιώργος Κλόκουζας