Στις 29 Απριλίου, ο Δήμος Ιλίου εγκαινίασε για πρώτη φορά το Δημοτικό Κτηνιατρείο Ιλίου, δημιουργώντας μια «μόνιμη» δομή για τη φροντίδα και την προστασία των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, στη συμβολή των οδών Αγίου Νικολάου και Ζίτσης. Η πρωτοβουλία αξίζει κάθε έπαινο, αφού μια πόλη της έκτασης και του πληθυσμού του Ιλίου δεν μπορούσε να στερείται αυτής της βασικής δομής. Και όμως, στη χαρά της ανακοίνωσης παραμένει αναπάντητο ένα ερώτημα που δεν είναι καθόλου δευτερεύον: γιατί εκεί;  

Ο χώρος που επιλέχθηκε —οι πρώην εγκαταστάσεις των Δημοτικών Ιατρείων— δεν είναι τυχαίος στην τοπογραφία της πόλης. Είναι δεσμευμένος. Είναι χώρος, στον οποίο έχει σχεδιαστεί να δημιουργηθεί σταθμός για το Μετρό, όταν γίνει επέκταση προς το Ίλιον. Η ίδια η Δήμαρχος Ανδριάνα Αλεβίζου είχε παραδεχθεί, σε σχετική ερώτηση του δημοτικού συμβούλου της παράταξης «Νίκος Ζενέτος – Δημοκρατική Συνεργασία» Γιώργου Φερεντίνου, ότι ο συγκεκριμένος χώρος έχει προβλεφθεί για τη δημιουργία του σταθμού και μάλιστα είχε αναφέρει ότι, εξ΄ αυτού του λόγου υπάρχει προβληματισμός και εξετάζονται και άλλες λύσεις. Ήταν, δηλαδή, γνωστό εκ των προτέρων ότι το συγκεκριμένο σημείο δεν προσφέρεται για μακροχρόνια χρήση.

Τελικά, η «εξέταση άλλων λύσεων» κατέληξε στην επιλογή του ίδιου χώρου, με αποτέλεσμα η νέα δομή, που παρουσιάστηκε με τον χαρακτηρισμό «μόνιμη», να είναι εκ των πραγμάτων προσωρινή. Ένα Κτηνιατρείο, που στήθηκε με ανθρώπινη εργασία, εξοπλισμό και δαπάνες, κάποια στιγμή θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί και να μετεγκατασταθεί αλλού.

Τα ερωτήματα

Το ερώτημα δεν είναι αν χρειαζόταν Δημοτικό Κτηνιατρείο —προφανώς χρειαζόταν. Το ερώτημα είναι γιατί επιλέχθηκε αυτός ο χώρος, όταν υπήρχε ήδη γνώση της αναγκαστικής κατεδάφισής του, μετά από λίγα χρόνια. Αν, για οποιοδήποτε λόγο, ανοίξει σε λίγο καιρό η β΄ φάση της δημοπράτησης και προχωρήσει το μετρό, σε λίγα χρόνια θα πρέπει να κατεδαφιστεί – και η Δημοτική Αρχή το γνωρίζει. Μήπως ο κύβος ερρίφθη, γιατί ήταν ο πιο εύκολος και άμεσα διαθέσιμος χώρος, άρα και ο πιο βολικός για να κοπεί μια κορδέλα γρήγορα; Μήπως η βιασύνη αυτή δεν εξυπηρετεί τόσο τα αδέσποτα ζώα του Ιλίου, όσο τις ανάγκες μιας δημοτικής αρχής που έχει περάσει στην “πορτοκαλί” ζώνη της θητείας της και αναζητά ορατά αποτελέσματα;

Το δεύτερο ερώτημα δεν ήταν αν χρειάζονταν τα εγκαίνια – προφανώς χρειάζονταν. Αλλά με ποιους; Το διαδίκτυο έχει κατακλειστεί με καταγγελίες ότι από αυτή την τόσο σημαντική – για τα αδέσποτα ζώα – ημέρα, έλειπαν, καταρχάς τα ίδια τα ζώα. Έλειπαν επίσης, το μήνυμα της υιοθεσίας, οι εθελοντές, οι άνθρωποι που αποδεδειγμένα έχουν προσφέρει και οι άνθρωποι που σηκώνουν καθημερινά το βάρος της σκληρότητας του δρόμου.

Το τρίτο – και τελευταίο – ερώτημα έχει να κάνει με μια άλλη, πιο «περίπλοκη» ανάγνωση. Μήπως η Δήμαρχος και η Δημοτική Αρχή έχουν την αίσθηση ότι το Μετρό στο Ίλιον είναι ένα έργο που θα μείνει στις καλένδες και δε θα φτάσει ποτέ στην περιοχή, οπότε το Κτηνιατρείο θα είναι πράγματι για μόνιμη δομή; Μήπως τότε δεν μιλάμε απλώς για κακό σχεδιασμό, αλλά για μια σιωπηλή αποδοχή της εγκατάλειψης μιας από τις πιο επιτακτικές ανάγκες της περιοχής;

Το Δημοτικό Κτηνιατρείο Ιλίου είναι μια σωστή ιδέα. Η πόλη το χρειαζόταν. Αλλά μια σωστή ιδέα που εκτελείται βιαστικά, στο λάθος μέρος, για τους λάθος λόγους, δεν ονομάζεται πολιτική πράξη, αλλά πολιτικό τέχνασμα.

Συντάκτης

Μένη Πιρπινιά

Η Μένη Πιρπινιά έχει 36 χρόνια εμπειρία στη Δημοσιογραφία. Έχει εργαστεί σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, γραφεία Τύπου και εφημερίδες σε κεντρικά μέσα και ειδικεύεται σε θέματα Tοπικής Aυτοδιοίκησης.

f Όλα τα άρθρα →