Συνεχείς οι πρωτοβουλίες του Δημάρχου Σπύρου Βρεττού για το θέμα του Κόκκινου Ελαφιού

Μέσα στα δεκάδες ζητήματα που απασχολούν καθημερινά το γραφείο του Δημάρχου Αχαρνών, Σπύρου Βρεττού υπάρχει και ένα θέμα που, εκ πρώτης όψεως, μπορεί να μοιάζει «ειδικού ενδιαφέροντος», στην πραγματικότητα όμως ακουμπά σε κάτι πολύ ευρύτερο και ειδικότερα την προστασία της Πάρνηθας, τη διατήρηση της άγριας ζωής αλλά και την ασφάλεια των πολιτών.

Ο λόγος για το Κόκκινο Ελάφι, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της Πάρνηθας, του οποίου ο πληθυσμός έχει περιοριστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Και εδώ ακριβώς φαίνεται η σημασία των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνονται. Γιατί η προστασία του δεν είναι απλώς μια περιβαλλοντική υποχρέωση. Είναι ζήτημα ταυτότητας για την περιοχή, ζήτημα ισορροπίας του οικοσυστήματος και τελικά, ζήτημα πολιτικής ευθύνης.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, στις Αχαρνές βρέθηκε ο Γενικός Διευθυντής Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος της Γενικής Γραμματείας Δασών του ΥΠΕΝ, Ευάγγελος Γκουντούφας, ο οποίος μαζί με κλιμάκιο της υπηρεσίας επισκέφθηκε την Αμυγδαλέζα. Εκεί επιθεώρησε τον χώρο όπου σχεδιάζεται να δημιουργηθεί το ένα από τα δύο καταφύγια για το Κόκκινο Ελάφι.

Η παρουσία ενός τόσο υψηλόβαθμου υπηρεσιακού παράγοντα δεν είναι τυπική λεπτομέρεια. Δείχνει ότι το θέμα έχει πλέον ανέβει επίπεδο και ότι η πίεση που ασκείται από την πλευρά του Δήμου Αχαρνών αρχίζει να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Σύμφωνα, μάλιστα, με ανάρτηση του Δημάρχου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το καταφύγιο στην Αμυγδαλέζα δεν θα έχει απλώς προστατευτικό χαρακτήρα. Θα λειτουργεί και ως εκτροφείο, αλλά και ως κέντρο διάσωσης και περίθαλψης τραυματισμένων ή άρρωστων ελαφιών, ενώ παράλληλα θα μπορεί να αξιοποιηθεί ως χώρος εκπαιδευτικών επισκέψεων.

Το πρόβλημα με τους λύκους

Η ανάγκη για τη δημιουργία καταφυγίων συνδέεται άμεσα με τη μείωση του πληθυσμού των ελαφιών. Οι αιτίες είναι περισσότερες από μία, όμως ανάμεσά τους βρίσκεται και η αυξημένη παρουσία λύκων στην Πάρνηθα. Πρόκειται για ένα ζήτημα σύνθετο, ευαίσθητο και δύσκολο, που δεν προσφέρεται για εύκολες απαντήσεις ή επικοινωνιακές κορώνες. Απαιτεί σοβαρότητα, επιστημονική προσέγγιση και κυρίως άμεσες παρεμβάσεις από την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς.

Ο Σπύρος Βρεττός, πάντως, δεν έχει μείνει στο επίπεδο των διαπιστώσεων. Αντιθέτως, έχει επιλέξει να πιέζει συστηματικά, να αναζητά λύσεις και να κρατά το θέμα ανοιχτό στα κέντρα αποφάσεων. Οι επισκέψεις του σε εμπλεκόμενους φορείς είναι πολλές, όπως και οι επαφές για ένα πρόβλημα που πλέον δεν αφορά μόνο την άγρια πανίδα, αλλά και την καθημερινότητα των κατοίκων και των επισκεπτών.

Κι αυτό γιατί οι εμφανίσεις λύκων δεν περιορίζονται πια σε απομακρυσμένα σημεία του ορεινού όγκου. Έχουν υπάρξει καταγραφές ακόμη και κοντά ή μέσα σε οικιστικές περιοχές, όπως στη Βαρυμπόμπη, ενώ έχουν καταγραφεί και περιστατικά επιθέσεων σε ανθρώπους. Ο Δήμος Αχαρνών ενημερώνει διαρκώς τους δημότες για το πώς πρέπει να αντιδρούν σε περίπτωση που συναντήσουν λύκο, όμως είναι προφανές ότι οι οδηγίες, από μόνες τους, δεν αρκούν.

Η Πάρνηθα είναι καθημερινός προορισμός για εκατοντάδες πολίτες και τα Σαββατοκύριακα για χιλιάδες. Ορειβάτες, οικογένειες, ποδηλάτες, φυσιολάτρες και κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής κινούνται σε ένα βουνό που δεν είναι απλώς φυσικός πνεύμονας της Αττικής, αλλά και ζωντανός χώρος αναψυχής. Όταν, λοιπόν, οι εμφανίσεις λύκων πληθαίνουν, ο προβληματισμός είναι απολύτως δικαιολογημένος.

Εδώ όμως υπάρχει και ένα κρίσιμο σημείο που συχνά παραγνωρίζεται: οι δήμοι δεν έχουν ούτε τη δικαιοδοσία ούτε την εξειδικευμένη τεχνογνωσία για να διαχειριστούν μόνοι τους ένα τέτοιο ζήτημα. Η ευθύνη ανήκει στους αρμόδιους κρατικούς και επιστημονικούς φορείς. Αυτό που μπορούν και οφείλουν να κάνουν οι δήμοι είναι να πιέζουν, να αναδεικνύουν το πρόβλημα, να κινητοποιούν τις υπηρεσίες και να διεκδικούν λύσεις.

Και σε αυτό το πεδίο, ο Δήμος Αχαρνών δείχνει ότι κινείται με συνέπεια. Γιατί η προστασία του Κόκκινου Ελαφιού, η διαχείριση της παρουσίας των λύκων και η ασφάλεια όσων ζουν ή επισκέπτονται την Πάρνηθα δεν είναι τρία διαφορετικά θέματα. Είναι πλευρές της ίδιας μεγάλης υπόθεσης: της ανάγκης να υπάρξει ολοκληρωμένη πολιτική για την Πάρνηθα, με σχέδιο, ευθύνη και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων.