Τιμές στη μνήμη του πρώην Δημάρχου Δημήτρη Παπανίκα από το Δημοτικό Συμβούλιο Αχαρνών

Σε συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα πραγματοποιήθηκε δια περιφοράς την Μεγάλη Πέμπτη 17 Απριλίου η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αχαρνών, όπου συζητήθηκε και εγκρίθηκε η απόδοση τιμών στον πρώην Δήμαρχο Δημήτρη Παπανίκα, ο οποίος έφυγε πρόσφατα από τη ζωή. Η απόφαση αποσκοπεί στην αναγνώριση της προσφοράς του εκλιπόντος προς τον Δήμο και την τοπική κοινωνία.

Το σώμα αποφάσισε τα εξής μέτρα ως ένδειξη τιμής:

1. Εκπροσώπηση του Δημοτικού Συμβουλίου από μέλη του στην εξόδιο ακολουθία.
2. Κατάθεση στεφάνων στη μνήμη του Δημήτριου Παπανίκα εκ μέρους:
   • Του Δημάρχου Αχαρνών
   • Του Δημοτικού Συμβουλίου
3. Η σημαία στα δημοτικά κτίρια κυμάτισε μεσίστια για τρεις ημέρες.
4. Θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στην πρώτη τακτική συνεδρίαση του Συμβουλίου μετά την κηδεία.
5. Η απόφαση θα επιδοθεί στους οικείους του εκλιπόντος και θα δημοσιοποιηθεί στα τοπικά μέσα ενημέρωσης καθώς και στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου.
6. Στο προσεχές τακτικό Δημοτικό Συμβούλιο θα συζητηθεί η πρόταση για τη μετονομασία οδού σε «οδό Δημητρίου Παπανίκα».

Ο Δημήτριος Παπανίκας υπηρέτησε τον Δήμο Αχαρνών με αφοσίωση και συνέπεια, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην τοπική αυτοδιοίκηση και η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του.

Ποιος ήταν ο Δημήτρης Παπανίκας

Ο Δημήτρης Παπανίκας γεννήθηκε το 1938 στις Αχαρνές, όπου και μεγάλωσε, σπούδασε Μηχανολόγος-Αεροναυπηγός στο Πολυτεχνείο του Άαχεν στη Γερμανία με αριστοβάθμια διδακτορική διατριβή. Κατά τη περίοδο των σπουδών του εντάχθηκε στο φοιτητικό κίνημα στο Πολυτεχνείο του Άαχεν και ανέπτυξε αντιδικτατορική και συνδικαλιστική δράση στο δημοκρατικό χώρο και σε επιστημονικούς συλλόγους στη Γερμανία. Το 1969 εκλέχθηκε Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Επιστημόνων εξωτερικού.

Πήρε μέρος στην αντίσταση κατά της Χούντας στο ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ως πρώτος γραμματέας της οργάνωσης Γερμανίας. Ήταν ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη Μεταπολίτευση συμμετείχε στον Πανεπιστημιακό Όμιλο και στην Επιτροπή για την Εθνική Ακεραιότητα (Αιγαίο).

Το 1975 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στη Πολυτεχνική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Πατρών (Τμήμα Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών). Την τριετία του 1981-83 διετέλεσε Πρόεδρος της Ολυμπιακής Αεροπορίας και της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ).

Το 1999 εκλέχθηκε Δήμαρχος Αχαρνών, όπου για μία τετραετία πάλεψε για τις ανάγκες των δημοτών και αντιμετώπισε κρίσιμα ζητήματα, όπως τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε την περιοχή τον Σεπτέμβριο του 1999. Ήταν υποψήφιος Νομάρχης Ανατολικής Αττικής το 1994 και διετέλεσε Νομαρχιακός Σύμβουλος.

Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Δυτ. Ελλάδας (ΤΕΕ), μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, Πρόεδρος της Αντιπροσωπευτικής Συνέλευσης Κοινωνικού Ελέγχου (ΑΣΚΕ) της ΔΕΗ, υπήρξε ιδρυτικός σύμβουλος του Κέντρου Τεχνολογίας Αεροπορίας και επιστημονικός υπεύθυνος σε μεγάλα εθνικά και κοινοτικά προγράμματα τεχνολογίας και ανάπτυξης σε θέματα Ενέργειας και Αεροναυπηγικής (1985-2002).

Από το 1983 ήταν ανελλιπώς μέλος της Επιτροπής Επιστημονικών Εκδόσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και μέλος επιστημονικών και επαγγελματικών εταιρειών, μεταξύ των οποίων οι Verein Deutscher Ingenieure, American Institute of Aeronautics and Astronautics, American Helicopter Society, German Aeronautics Society. Δημοσίευσε πάνω από εκατό επιστημονικές εργασίες και εισηγήσεις σε περιοδικά και διεθνή συνέδρια, και συνέγραψε 16 επιστημονικά βιβλία της ειδικότητάς του, εκ των οποίων τα περισσότερα απετέλεσαν και εξακολουθούν να αποτελούν πανεπιστημιακά συγγράμματα σε διάφορα πανεπιστήμια της χώρας.

Ήταν παντρεμένος με τη Μαίρη Παπανίκα. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά και τέσσερα εγγόνια.