27 χρόνια από τον φονικό σεισμό της Πάρνηθας – Πως άλλαξε τα πάντα

Είκοσι επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον φονικό σεισμό της Πάρνηθας την 7η Σεπτεμβρίου 1999, που βύθισε στο πένθος την Αττική και άφησε βαθιές πληγές στις πόλεις μας.

Το ρολόι έδειχνε 14:56 όταν η γη άρχισε να σείεται. Η δόνηση των 5,9 Ρίχτερ, με επίκεντρο ανάμεσα στις Αχαρνές και τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας, διήρκεσε περίπου 15 δευτερόλεπτα. Ήταν, όμως, αρκετά για να προκαλέσει τον θάνατο 143 ανθρώπων, να τραυματίσει εκατοντάδες και να αφήσει χιλιάδες οικογένειες χωρίς σπίτι. 36 άνθρωποι πέθαναν από τραύματα, 38 άνθρωποι έφεραν τραύματα από τα οποία κινδύνευε η ζωή τους ενώ 31 άνθρωποι πέθαναν από ασφυξία.

Οι Αχαρνές βρέθηκαν στην καρδιά της καταστροφής. Σπίτια κατέρρευσαν και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν κάτω από τα συντρίμμια. Στην οδό Δημητρίου Δέδε, ένα τρίχρονο αγοράκι έχασε τη ζωή του όταν το διώροφο σπίτι στο οποίο βρισκόταν ισοπεδώθηκε. Η γυναίκα που το φρόντιζε προσπάθησε να προστατεύσει με το σώμα της εκείνο και τον δίδυμο αδελφό του.

Σύμβολο της τραγωδίας έγινε η κατάρρευση του εργοστασίου της Ρικομέξ, στην ευρύτερη περιοχή των Αχαρνών. Τριάντα εννέα εργαζόμενοι καταπλακώθηκαν στα ερείπια του εξαώροφου κτιρίου, ενώ οι διασώστες έδωσαν επί ημέρες μάχη με τον χρόνο αναζητώντας επιζώντες.

Οι Αχαρνές, οι Θρακομακεδόνες, τα Άνω Λιόσια και η Φυλή ήταν μεταξύ των περιοχών που δέχθηκαν το ισχυρότερο πλήγμα. Πολυκατοικίες και μονοκατοικίες υπέστησαν σοβαρές ζημιές, με μεγάλο αριθμό κτιρίων να χαρακτηρίζεται «κόκκινος» ή «κίτρινος». Χιλιάδες κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και πέρασαν τις επόμενες νύχτες σε πλατείες, πάρκα, σκηνές και αυτοκίνητα, υπό τον φόβο των μετασεισμών.

Στα Άνω Λιόσια η μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν παραμένει ζωντανή. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις μνήμης, ενώ μπροστά από το Δημαρχείο βρίσκεται το μνημείο που θυμίζει στις νεότερες γενιές το ανθρώπινο τίμημα εκείνης της ημέρας.

Βαρύ ήταν το αποτύπωμα του σεισμού και στο Καματερό, στο Ίλιον, στους Αγίους Αναργύρους και στην Πετρούπολη. Κατοικίες, σχολεία και δημόσια κτίρια υπέστησαν ζημιές, ενώ πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να μείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από τα σπίτια τους. Πλατείες και ελεύθεροι χώροι μετατράπηκαν σε προσωρινούς καταυλισμούς, καθώς ολόκληρη η περιοχή προσπαθούσε να σταθεί ξανά στα πόδια της.

Είκοσι επτά χρόνια μετά, οι εικόνες των κατεστραμμένων κτιρίων, η αγωνία των συγγενών και η μάχη των διασωστών παραμένουν χαραγμένες στη συλλογική μνήμη. Μαζί τους παραμένει ζωντανή και η μνήμη των 143 ανθρώπων που χάθηκαν μέσα σε μόλις 15 δευτερόλεπτα.

Συντάκτης

Άννα Χοχλάκη

Η Άννα Χοχλάκη έχει 30 χρόνια εμπειρία στη Δημοσιογραφία. Έχει εργαστεί σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, γραφεία Τύπου και εφημερίδες σε κεντρικά μέσα και ειδικεύεται σε θέματα Tοπικής Aυτοδιοίκησης.

in ig Όλα τα άρθρα →