“Έφυγε” για τη γειτονιά των αγγέλων ο Γιώργος Αναπλιώτης

Ένας άνθρωπος γελαστός και καλόκαρδος, επί χρόνια μέλος και “ψυχή” του συλλόγου Αιγαιοπελαγίτικου Πολιτισμού Ο ΑΙΓΕΑΣ, ο Γιώργος Αναπλιώτης, δε βρίσκεται πια ανάμεσά μας. Άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα το μεσημέρι, ύστερα από πολύχρονη μάχη με την επάρατη νόσο, σκορπώντας θλίψη όχι μόνο στην οικογένειά του αλλά σε όλους όσοι τον γνώριζαν.

Ο ακούραστος και ακάματος Σαντορινιός υπήρξε, για πολλά χρόνια, η κινητήριος δύναμη του ΑΙΓΕΑ. Πάντα παρών, πήγαινε από τους πρώτους σε κάθε εκδήλωση του συλλόγου για να τραβήξει το “ζόρι” της προετοιμασίας και έφευγε τελευταίος για να τα τακτοποιήσει, χωρίς να παραπονεθεί ποτέ. Πρότυπο συζύγου και οικογενειάρχη, ήταν πάντα μαζί με τη Σπυριδούλα, την αγαπημένη του γυναίκα, τα παιδιά και τα εγγόνια του.

Τα τελευταία χρόνια ο “κυρ- Γιώργος” έδινε τη μάχη με τον καρκίνο – με δύναμη και αξιοπρέπεια. Δεν το έκρυψε ποτέ, αντίθετα στα μάτια του έβλεπες τη θέλησή του να παλέψει και να νικήσει στο, μεγαλύτερο και δυσκολότερο αγώνα, της ζωής του. Μέχρι τον τελευταίο καιρό συνέχιζε ακούραστα, ως εθελοντής πια, να προσφέρει στο σύλλογο, εκεί όπου τα παιδιά του έκαναν τα πρώτα τους χορευτικά βήματα και τα εγγόνια του, του έδωσαν τις ύστατες- και πιο δυνατές – συγκινήσεις του.

Από τις τελευταίες φορές που τον θυμάμαι έντονα, ήταν σε ένα γραφείο, όπου είχε έρθει να φέρει προσκλήσεις για μια από τις εκδηλώσεις του ΑΙΓΕΑ και μου είπε ότι δε θα ξαναέβαζε στις εκλογές του συλλόγου, γιατί μεγάλωσε πια. Μου μίλησε για ένα γνωστό του, που έκανε θεραπεία στο διπλανό κρεβάτι και έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Με κοίταξε διερευνητικά, σα να μου έλεγε “εγώ θα το παλέψω Μένη” και του ανταπέδωσα το βλέμμα σα να του έλεγα “το ξέρω κυρ Γιώργο…”.

Οικογένεια, φίλοι και συγγενείς θα τον συνοδέψουν αύριο, στις 12 το μεσημέρι, στην τελευταία του κατοικία στο κοιμητήριο Άνω Λιοσίων, εκεί όπου θα αναπαύονται πλέον το σώμα και η ψυχή του.

Στη γυναίκα του Σπυριδούλα, στα παιδιά του, τις εγγόνες του και στο νεογέννητο αγγελούδι του γιου του Μιχάλη, αφήνει σπουδαία παρακαταθήκη, όλα εκείνα με τα οποία πορεύθηκε στη ζωή του: το χαμόγελο, την αισιοδοξία, την πίστη και την καλή του καρδιά.

Καλό ταξίδι, κυρ Γιώργο…