Με σημαντικούς ομιλητές η παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Ανυφαντάκη

To βιβλίο του Αντώνη Ανυφαντάκη με τίτλο: «Σε άγονη γη …9 + 3 διηγήματα» θα παρουσιαστεί, σε ειδική εκδήλωση, τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 19.00, στο Δημοτικό Πολιτιστικό Κέντρο «Σπύρος Αποστόλου» (Ηρώων Πολυτεχνείου 39, είσοδος από Αρετής 5, Άγιοι Ανάργυροι).

Στην εκδήλωση, που τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Αγίων Αναργύρων – Καματερού, θα μιλήσουν ο Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, η Βουλευτής Β’ Αθηνών & τ. Υπουργός Σοφία Βούλτεψη, ο τ. Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος και η Ευρωβουλευτής Ελίζα Βόζεμπεργκ. Την εκδήλωση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Πηνελόπη Γαβρά, ενώ αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει η ηθοποιός Ολύνα Ξενοπούλου.

Ποιος είναι ο Αντώνης Ανυφαντάκης

Ο Αντώνης Ανυφαντάκης γεννήθηκε στη Κρήτη κι από την ηλικία των οκτώ ετών ζει στη Θεσσαλονίκη. Η δουλειά του (τοπογράφος), ασφαλώς ελάχιστη σχέση έχει με αυτό που ονομάζουμε, «χώρο της τέχνης», αν και μπορούμε να πούμε πως κάθε επάγγελμα κάπου κρύβει μια τέτοια πτυχή, λιγότερο η περισσότερο εμφανή.

Το κέντρο της Θεσσαλονίκης, Τσιμισκή-Λαδάδικα, ήταν για πολλά χρόνια η έδρα της δουλειάς του και το σκηνικό  σε αρκετά κείμενα του. Τρία από τα πιο χαρακτηριστικά διηγήματα αυτού του βιβλίου, «ο Φιλέας», «το ταξίδι» και «η τραμπάλα», εξελίσσονται στη Θεσσαλονίκη και σ’ αυτό το χώρο, στο κέντρο της πόλης.  Άλλα τρία, «ο τελευταίος Μίνωας», «ο Τάλως» και «η χορεύτρια» στη γενέτειρα του τη Κρήτη.

Πάντα έγραφε και ταυτόχρονα ενδιαφερόταν συμμετέχοντας στη δημόσια ζωή της πόλης. Τα γραφτά του διάφορα.

Κείμενα για εκατοντάδες  ραδιοφωνικές εκπομπές με θέματα κυρίως ιστορικά και λαογραφίας, δύο παιδικά θεατρικά, αποτελούν την απόπειρα  μεταφοράς σε θεατρικό λόγο κλασσικών παραμυθιών και κάμποσα κείμενα και διηγήματα που βρίσκονται σκόρπια σε περιοδικά και εφημερίδες.

Το βιβλίο που θα παρουσιαστεί είναι η πρώτη ολοκληρωμένη και συγκεντρωμένη σ’ ένα τόμο, συλλογή, δώδεκα διηγημάτων.

Λίγα λόγια από τις ομιλίες κατά την παρουσίαση του βιβλίου στη Θεσσαλονίκη

«Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τα 12 διηγήματα σκληρά και πικρά. Όπως άλλωστε είναι μια πλευρά της ζωής. Είναι δώδεκα στιγμές της καθημερινότητας χωρίς να καταβάλλεται καμιά προσπάθεια ωραιοποίησης, καμιά προσπάθεια να κρυφτούν κάτω από το χαλί ανορθόδοξες πράξεις, μη αποδεχτές ηθικές, και πάθη».

«Κάθε διήγημα είναι τόσο συμπυκνωμένο, από την άποψη και του μύθου και των συμβολισμών, που θα μπορούσε να επεκταθεί σε μυθιστόρημα».

«Σίγουρα αυτές οι ιστορίες δεν αποτελούν στοιχεία του καλού μας ονείρου, είναι εικόνες της αλήθειας χωρίς φκιασίδια»

«Θύμωνα με τους ήρωες ή έπαιρνα το μέρος κάποιου, σαν να επρόκειτο για αληθινά γεγονότα. Κι όταν έλεγα στον εαυτό μου, μα πρόκειται απλώς για ένα διήγημα, καταλάβαινα αυτό δείχνει τη δύναμη της γραφής».

 «Υπάρχει μια πολύ επιτυχημένη ισορροπία λέξεων στις περιγραφές συναισθημάτων του συγγραφέα. Ούτε λέξη παραπάνω:  όσες ακριβώς χρειάζονται».