Αχαρνές: Στα 77 του ο Αναστάσιος Πατραμάνης έγινε φοιτητής – «Η ψυχή του ανθρώπου δεν γερνά ποτέ»

Ένα όνειρο ζωής, ένας «κρυφός έρωτας» για την Ιστορία και την Αρχαιολογία και ένα μήνυμα προς όλους όσοι πιστεύουν ότι κάποια στιγμή είναι αργά για μια νέα αρχή. Μια τέτοια ιστορία είναι εκείνη του 77χρονου Αναστάσιου (Τάσου) Πατραμάνη από τις Αχαρνές ο οποίος κατάφερε να εισαχθεί στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, πραγματοποιώντας ένα όνειρο που, όπως ο ίδιος περιγράφει, κουβαλούσε μέσα του από τα νεανικά του χρόνια.

Την είδηση θέλησε να μοιραστεί μέσα από μια επιστολή γεμάτη συγκίνηση, όχι μόνο για να μιλήσει για τη δική του επιτυχία, αλλά και για να στείλει ένα μήνυμα σε όσους κάποια στιγμή στη ζωή τους σκέφτηκαν ότι «είναι πια αργά».

«Με την καρδιά γεμάτη συγκίνηση και τα μάτια βρεγμένα από δάκρυα χαράς, παίρνω την πένα για να μοιραστώ μαζί σας ένα θαύμα της θέλησης», γράφει ο ίδιος.

Ο Αναστάσιος Πατραμανής εισήχθη με σειρά 40ός στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μέσω της ειδικής κατηγορίας του 5% για υποψηφίους που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις. Πίσω όμως από την είδηση της εισαγωγής του στο πανεπιστήμιο υπάρχει μια προσωπική διαδρομή πολλών δεκαετιών. Η Ιστορία και η Αρχαιολογία δεν ήταν μια πρόσφατη επιλογή. Ήταν, όπως λέει ο ίδιος, «το απωθημένο της νιότης μου», ένας κρυφός έρωτας που παρέμενε για χρόνια στο «ράφι του χρόνου».

Η ζωή τον οδήγησε αλλού, τα χρόνια πέρασαν, οι υποχρεώσεις και οι δυσκολίες μπήκαν μπροστά. Το ενδιαφέρον του, όμως, δεν χάθηκε. Και όταν του δόθηκε η δυνατότητα, αποφάσισε να προσπαθήσει.

Στην επιστολή του αναφέρεται και στη βαρηκοΐα που αντιμετωπίζει, την οποία χαρακτηρίζει «σιωπηλό σύντροφο», χωρίς όμως να την αφήνει να καθορίσει όσα μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει. «Το μεγαλύτερο εμπόδιο που είχα να αντιμετωπίσω δεν ήταν η ακοή μου που εξασθενούσε, ούτε τα χρόνια που πέρασαν», σημειώνει.

Για εκείνον, το πραγματικό στοίχημα ήταν διαφορετικό: να αποδείξει πρώτα στον ίδιο του τον εαυτό ότι η ηλικία δεν είναι λόγος για να σταματήσει κάποιος να επιθυμεί, να προσπαθεί και να μαθαίνει. «Η ψυχή του ανθρώπου δεν γερνά ποτέ, παρά μόνο όταν πάψει να ονειρεύεται», γράφει.

Σήμερα, το εισιτήριο για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων έχει για τον ίδιο μια αξία πολύ μεγαλύτερη από την εισαγωγή σε μια σχολή. Είναι, όπως αναφέρει, «η δικαίωση της επιθυμίας μιας ολόκληρης ζωής». Και αυτή τη χαρά δεν την κρατά μόνο για τον εαυτό του.

Μέσα από την επιστολή του απευθύνεται στους συνομηλίκους του, στους νεότερους, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που μπορεί να έχει αφήσει ένα σχέδιο ή μια επιθυμία στην άκρη επειδή πίστεψε ότι πέρασε η κατάλληλη στιγμή. «Μην αφήνετε τα εμπόδια του σώματος ή τον χρόνο να σας κλέβουν τα όνειρα», είναι το μήνυμά του.

Και προσθέτει μία φράση που συμπυκνώνει ίσως ολόκληρη τη δική του πορεία: «Η ζωή είναι μια διαρκής μάχη και η πιο όμορφη νίκη είναι αυτή που κερδίζεις απέναντι στο “δεν μπορώ”».

Στη διαδρομή αυτή είχε δίπλα του την οικογένειά του. Στην επιστολή ευχαριστεί ιδιαίτερα τη σύζυγο και την κόρη του, καθώς και την εγγονή του, η οποία έχει ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές της. Όπως ο ίδιος περιγράφει, ήταν οι άνθρωποι που τον ενθάρρυναν στις στιγμές αμφιβολίας και που σήμερα χαίρονται και συγκινούνται για τον «παππού-φοιτητή» τους.

Ένα διαφορετικό μάθημα πριν ακόμη αρχίσουν τα μαθήματα

Η ιστορία του Αναστάσιου Πατραμάνη είναι μια προσωπική ιστορία. Ταυτόχρονα, όμως, ξεπερνά τα όρια ενός ανθρώπου και μιας οικογένειας. Σε μια εποχή όπου το «δεν προλαβαίνω», το «πέρασαν τα χρόνια» και το «είναι αργά» ακούγονται συχνά, ένας άνθρωπος από τις Αχαρνές αποφάσισε στα 77 του να ακολουθήσει τον δρόμο προς ένα πανεπιστημιακό αμφιθέατρο.

Όχι επειδή πρέπει να αποδείξει κάτι σε κανέναν. Αλλά επειδή ένα όνειρο που είχε μείνει στην άκρη εξακολουθούσε να τον περιμένει. Και τελικά επέστρεψε για να το συναντήσει.

Η πρώην πρόεδρος της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής και Εντεταλμένη Σύμβουλος Μαρία Μπούκη είχε μια ενδιαφέρουσα και γεμάτη συγκίνηση συνάντηση με τον κ. Πατραμένη, αναφερόμενη στην επιτυχία του, δήλωσε:

«Η επιτυχία του Τάσου Πατραμάνη μας θυμίζει πως η γνώση δεν έχει ηλικία και τα όνειρα δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Με θέληση και επιμονή, τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Θερμά συγχαρητήρια για το παράδειγμα που μας δίνει».

Συντάκτης

Άννα Χοχλάκη

Η Άννα Χοχλάκη έχει 30 χρόνια εμπειρία στη Δημοσιογραφία. Έχει εργαστεί σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, γραφεία Τύπου και εφημερίδες σε κεντρικά μέσα και ειδικεύεται σε θέματα Tοπικής Aυτοδιοίκησης.

in ig Όλα τα άρθρα →